بسیار مناسب و نیکوست که مختصری از شمائل مبارک حضرت بقیّة الله(عج) اختصاص دهیم تا مرهمی بر دل سوخته ی دوستان و شیفتگان جمالش باشد،لازم به یاد آوری است خصوصیّاتی که نقل می شود در ضمن روایاتی که از طریق شیعه و سنّی رسیده بیان شده است:

شبیه ترین مردم در خلق و خوی به حضرت رسول(ص) بوده و شمائل او شمائل آن حضرت می باشد.

چهره اش سفید درخشنده،که سرخی به او آمیخته و گندم گون است.

پیشانی نازنینش فراخ و سفید و تابان است و ابروانش به هم پیوسته و بینی  مبارکش باریک و کشیده و بالاآمده که مختصری برآمدگی در وسط دارد.

گوشت صورت مبارکش کم است،وبر روی راستش خالی است همچون ستاره ای درخشان،میان دندانهایش گشاده و به هم پیوسته،چشمانش سیاه و درشت و فرورفته ، و پلک ها درخشنده،و شاید فرورفتگی چشم ها در اثر عبادت وبیداری و گریه ی بسیار باشد.

از حضرت رسول(ص) روایت شده:

(حضرت مهدی (عج)طاووس اهل بهشت است،چهره اش مانند ماه درخشنده،و بر بدنش جامه هایی از نور است.)

(بر او جامه هایی نورانی است که متلالا به شعاع انوار فیض و فضل الهی می باشد)

(قامتش نه بلند بالای بی اندازه  و نه کوتاه به زمین چسبیده،بلکه متوسط القامة بوده و سر مبارکش مدور است)

(بر گونه ی راستش خالی است که گویی ریزه مُشکی است که بر زمین عنبرین ریخته است.)

(هیأت زیبا و خوشی دارد که هیچ چشمی هیئتی به آن اعتدال و تناسب ندیده است.)

و در آخر حرف دل همه ی عاشقانش:

((بار خدایا آن جمال با رشادت،و پیشانی نورانی ستایش شده را به من بنمایان،و چشمم را به نگاهی به او،سرمه کن.))